Okul öncesi dönem çocuğun oyunların üstesinden başarılı bir şekilde gelmesi için gereksinim duyduğu yetenekleri kazandığı gelişme dönemidir. Çocuğun temel uğraşısı olan oyun, psikolojik fonksiyonların, önemli davranış ve eğlence gereksinimlerinin geliştirilmesini sağlar.

Çocuğun yakın çevresiyle mücadeleye girdiği oyunlar onun zihinsel becerilerini geliştirmesine, sosyal ilişkilerini dengelemesine ve kavrama yeteneğini geliştirmesine yardım eder. Fiziksel ve psikolojik gelişmeyi destekleyecek her türlü oyun çocuğun kişilik gelişimini destekler. Bu dönemde verilen futbol eğitimi oyun formunda olmalıdır. Oyun formunda gerçekleşen futbol eğitimi çocuğun psikolojisini olumlu etkileyerek ait olma duygusunu geliştirir. Kendisini takım oyunu içerisinde bir bütünün parçası olarak kabul eder.

İlköğretim dönemi (7-14 yaş)

Okulun ilk yıllarında çocuk bilinen modelleri uygulama, yetkili bireylerin görüş ve önerilerini kabul etme eğilimindedir, eleştiride bulunmaz. Bu çağda çocuk çevresini analiz ederek ayrıntıları gözlemler. Dikkatini uzun süreli toplayamaz ve dikkati kısa sürede dağılır.

Büyümenin bu döneminde çocuğun daha fazla sosyal ilişki kurma isteği kuvvetlenir. Uzun süreli sosyal ilişkiler şekillenmeye başlar. Bu dönemde verilecek futbol eğitimi çocuğun sosyalleşmesini sağlayarak kendini toplumun bir parçası olarak hissetmesini kolaylaştırır.

Takım sporu ile uğraşması ve kendine verilen görevleri yerine getirmeye çalışmasıyla dikkat süresi artar ve öğrenme isteği gelişir. Çaba göstermek, düşkünlük ve istek sistemli olarak artan sportif talepleri yerine getirmek için gerekli olan psikolojik unsurlardır.

Çocuk 11 yaşına geldiğinde psikolojik fonksiyonların artan farklılıkları gözlenir. Çocuk uzun süren çalışmalar üzerinde dikkatini toparlarken zorluk çekmez. Kuralları öğrenmeye çalışır, genellemeler yapar, zihinsel olarak faal duruma geçer ve ilgi alanlarında değişiklikler gözlenir. Çocuğun ifade kapasitesinde çok önemli bir artış olur.

Futbol antrenmanlarında dengeli grup yapılarının oluşması çocukların sosyal davranışları açısından normaldir. Kaygısızlık ve açık fikirlilik ergenliğin ilk belirtileri ile birlikte yerini tecrübeye dayalı duygusal ve psikolojik olarak değişken yanıt vermeye bırakır.

11-14 yaşları arasında öğrenme, çalışma için bilinçli motive edilmiş önemli özellikler içeren zihinsel bir faaliyet haline gelir ve yaratıcılık artar. Bu dönemde çocuk, yaşamını ve günlük faaliyetlerini bağımsız olarak düzenlemeye ihtiyaç duyar, bu durum yeni arkadaşlıklara yol açar.

Yeni sosyal görevler ve biyolojik değişimler ergenliğin ilk bölümlerinde karamsarlığa ve artan duygusal kararsızlığa yol açar. Bazı durumlarda kendine olan güveni kaybolur ve görünüşü hakkında tereddüt etmeye başlar. Çevresindeki kişilerin zaman zaman kendisini anlamadıkları hissine kapılır. Bu güvensizliği küstahlıkla kapatmaya çalışır ve hassaslığını gizlemek için kabalığa başvurur.

Antrenmanlarda bilinçli ve olumlu işbirliğinin temellerini oluşturmak, çocuğu yönlendirmek ve harekete geçirmek ergenliğin çocuk psikolojisi üzerindeki olumsuz etkilerini ortadan kaldırır. Bu dönemde çocuğun takım sporuyla uğraşması sosyalleşmesini ve buna bağlı olarak kendine olan güvenini arttırır. İletişim kurma yeteneği gelişir ve psikolojik olarak kendini daha rahat hisseder.